Just as it appears from its title, Antigone in Wonderland is a strange mixture. A "free adaptation of Sophocles' Antigone and {Bizhan Mofid}'s Shahr-e Qesseh ('The City of Tales')," Antigone in Wonderland borrows the narrative line and characters from Sophocles' Antigone and the narrative structure from the well known Iranian folk play Shahr-e Qesseh; the outcome is a blend that resembles Alice in Wonderland more than anything else.
The story of Antigone in Wonderland begins with the mourning ceremony for Antigone and ends with the love story of Antigone and Haemon. Creon is the ruler of Thebes and a representative of power and regressive governance who antagonizes the young Antigone. Ultimately, Creon is killed and Haemon, who plans to take his seat as well as take revenge on the king's assassin, who we later learn is none but his own child with Antigone. In this midst, Antigone is punished for intervening on behalf of her son.
The entire play, with the exception of the mourning ceremonies at the beginning and the end, has a fast pace, accompanied mostly by music and songs, or liturgical singing. Various techniques such as storytelling, puppet show, shadow play, and the use of masks are employed in Antigone in Wonderland to keep the pace, which makes the play something to see.
The five-person troupe is young and other than acting have different functions. Their ebullience and interactions are fascinating. {Poupak Hidaji} has written and directs the play. She also plays the role of Antigone. {Elham Salamat-Sharif} is not only the assistant director but plays Creon. {Nasrin Khanjari}, who is the narrator, {Mahiyar Qavvati}, who plays Haemon, and {Erfan Ebrahimi}, who plays Ismene, are also playing music.
Antigone in Wonderland is, however, a play about our current predicaments. Haemon becomes an alcoholic after being punished by Creon. He looses his eyesight because he cannot find good alcohol. Creon is the headstrong king who prevents Antigone from getting an abortion and later signs her child's death warrant. This is the same child who later kills Creon. Antigone and Haemon migrate from Thebes because of the difficult times. The blind Haemon, who cannot adapt to the new situation, is a useless character that wastes all the hard-earned money of his wife on his alcoholism.
But what makes Antigone in Wonderland, after the heavy applause of the audience at the end of the performance, not so appealing is the ineptitude of Antigone as the main character. She is only a victim of her surrounding and what befalls her is due to ignorance, greed and mistakes of others. Even though the audience identifies with Antigone, her character, contrary to Sophocles' play, is passive. She is not even as involved with the action of the play as Alice was in Wonderland. She is more like the coquettish Lady Bug in Shahr-e Qesseh.
خاله سوسکه در سرزمین عجایب
بهنام بهجتمرندی خردادماه ۱۳۸۹
آنتیگون در سرزمین عجایب همچنان که از نام و توضیح آن («برداشتی آزاد از آنتیگونه سوفوکل و شهر قصه بهمن مفید») برمیآید معجون عجیبی است.
همچنان که آنتیگون در سرزمین عجایب خط روایی و نام شخصیتها را از «آنتیگونه» سوفوکل و ساختار روایی را از «شهر قصه» وام میگیرد، ترکیبی اعجابانگیزی میسازد که بیشتر به معوجی «آلیس در سرزمين عجایب» میماند تا هر کدام از دو منبع پیشین.
حکایت آنتیگون در سرزمین عجایب با سوگواری برای *آنتیگون* آغاز میشود و با روایت عشق آنتیگون و *هایمن* پیش میرود. *کرئون* در نقش حاکم *شهر تِب* نماینده قدرت و ارتجاع واپسگراست که در برابر آنتیگون؛ زنِ جوانِ سرکش، میایستد. در نهایت کرئون کشته میشود و هایمن سودای جانشینی او و انتقام از قاتلاش که بعدتر میفهمیم فرزند آنتیگون و او بوده در سر میپزد و در این میان آنتیگون به جرم حمایت از فرزند قاتلاش مجازات میشود.
کل روایت آنتیگون در سرزمین عجایب به غیر از سوگواری ابتدا و انتهای کار، ریتمی سريع دارد که اغلب با ساز و گاهی با آواز، نقالی یا نوحهخوانی همراه است. تکنیک قصهگویی راوی، نمایش عروسکی، سایه بازی، استفاده از ماسک و بازی بازیگران همه بکار گرفته شدهاند تا ضربآهنگ اثر حفظ شود و با وجود این همه صحنهتابی و تکنیک گردانی آنتیگون در سرزمین عجایب معجونی مقبول است.
گروه کوچک و جوان پنج نفره بازیگران این نمایش غیر از بازیْ بسیاری از نقشهای دیگر یک گروه تئاتری را هم خود ایفا میکنند. جوشش آنها در هر نقش و گردششان بین نقشها دیدنی است. {پوپک هیدجی} (نویسنده و کارگردان) در نقش آنتیگون، کرئون با بازی {الهام سلامت شریف} (مدیر صحنه)، {نسرین خنجری} که قصهگو است و {ماهیار قوتی} (هایمن) و {عرفان ابراهیمی} (ایسمنه) که علاوه بر بازی کار آهنگسازی و نوازنگی را نيز بر عهده دارند.
آنتیگون در سرزمین عجایب اما روایت امروز ما و مشکلات ماست. هایمن از سنگینی محکومیتی که کرئون برای او در نظر گرفته و همانا ازدواج با آنتیگون است الکلی میشود و چون «جنس» خوب گیرش نمیآید بیناییاش را از دست میدهد. کرئون در نقش حاکم غدّار مانع سقط جنین آنتیگون میشود و بعد حکم قتل کودک را مینويسد. کودکی که چند سال بعد قاتل جانش میشود. آنتیگون و هایمن از سختی روزگارشان در تِب به «خارج» مهاجرت میکنند و هایمنِ نابینا که خود را با شرایط تطبیق نمیدهد مردی بیمصرف است که پول کارهای سخت و سطح پایین همسرش آنتیگون را خرج اعتیاد الکل خود میکند.
اما شاید آنچه موجب میشود آنتیگون در سرزمین عجایب پس از تشویق پرشور انتهای اجرای اثر، چندان در ذهن تماشاگر نچسبد و خیلی زود از فکر برود بیعملی آنتیگون به عنوان شخصیت اصلی نمایش است. آنتیگون در این نمایش تنها یک قربانی است و آنچه بر او میرود حاصل نادانی، زیادهخواهی و اشتباهات دیگران است. هر چند همدلی با آنتیگون تماشاچی را با او و نمایش همراه میکند اما کاراکتر آنتیگون برخلاف آنتیگون {سوفوکل} کنشگر نیست. آنتیگون حتی در حد *آلیس* هم درگیر جریانات روایت نیست. او بیشتر به *خاله سوسکه* شهر قصه میماند و انتظار دارد دیگری شرایط را برای او بهتر کند.
Creon is the ruler of Thebes and a representative of power and regressive governance who antagonizes the young Antigone. Ultimately, Creon is killed and Haemon, who plans to take his seat as well as take revenge on the king's assassin, who we later learn is none but his own child with Antigone. In this midst, Antigone is punished for intervening on behalf of her son.
He looses his eyesight because he cannot find good alcohol. Creon is the headstrong king who prevents Antigone from getting an abortion and later signs her child's death warrant. This is the same child who later kills Creon. Antigone and Haemon migrate from Thebes because of the difficult times. The blind Haemon, who cannot adapt to the new situation, is a useless character that wastes all the hard-earned money of his wife on his alcoholism.
