Persian proverbs are not always very polite. One in particular, discussing what is and isn’t prudent, says that one should not let go of his flatulence at a place of worship. With that said, and without getting into too much detail, let’s just limit the discussion of the past year’s events to matters of personal interest.
It’s been a few years since I’ve closed up my recording studio. Recently I decided to install a visor in between two of my rooms in Damavand (near Tehran), get a few mobile recording equipment, and call that a studio. I don’t expect musicians to be crawling in there, but every once in a while I might manage to get a gig now.
The window was placed successfully enough with the help of a couple of friends. All that is left now is to redo the flooring and take care of the much ado-ed subject of “acousticization”, as it is known here. This last one is a fairly hairy subject since customarily people simply stick a bunch of acoustic tiles on their walls and call it a success story, while others, too, will simply look at the work and pat the guy (or the gall) on the back. If there is any discussion about the process, it is almost always limited to whether the tiles are made in Taiwan or the US. But I started feeling very happy after I read a book on the subject that a friend had given me. Now, at least I feel I have a rudimentary understanding of the subject. For example, I always felt weird getting into a conversation with someone about it, because most of the time I wasn’t sure what they exactly meant by “making the room acoustic”, let alone the proper steps to take in order to achieve this. Usually “acousticization” means two separate thing lumped into one. These are: 1/ sound-proofing the room, and 2/ making it almost totally dead, so that there is very little echo. I now understand that the goal is to achieve a balance so that all frequencies of sound are reflected uniformly, and in a proper amount. What’s really exciting is that apparently this is not a very difficult goal to achieve, and I hope to be able to explain this in more detail in near future. To make the room soundproof, so that it won’t exit or enter the room, is a separate issue (which I’m not too concerned with in my village setting.) Hopefully, next year, I will have good news in this regard to report to you all.
Let me add these few words: Socially speaking, I am very happy about the events of the past year, and I feel very proud to be an Iranian.
از جائی که میگن انسان نباید در مسجد به خودش عطر بزنه (یا یه همچین چیزی) پس بیام موضوعات سال گذشته رو بدون هیچگونه ترس و واهمه (!) خلاصه کنم به مسائل شخصی. اولندش که چند سالی بود که استودیوی کذائی رو بسته بودیم و حالا نه اینکه موزیسینها از سر و گوشم بالا رفته باشن، ولی بوده زمانهایی که اگر استودیویی موجود بود کاری بود که توش انجام بدم. سر همین هم تصمیم گرفتم یه پنجره بین دو تا از اتاقهای بندهمنزل در دماوند جا بدم و چند تا وسیلهی پرتابل هم جور کنم و ببینم چطور میشه.
خود پنجرههه با کمک دوستام با موفقیت نسبی انجام شد. حالا فقط مونده کف این دوتا اتاق و قضیهی پر طمطراقی به اسم «آکوستیک» کردنشون. این آخری جریان موداریه چون همه عادتشون این شده که وردارن یه سری تایل آکوستیک بچسبونن به دیواراشون بعدش هم با خیال راحت بگن خوب شد. باقی هم با یک نگاه این اقدامات رو تائید و روش اخذ شده رو تحسین میکنن. اگه هم سئوالی وجود داشته باشه در این حده که که تایلها ساخت تایوانن یا آمریکا. ولی شانسی که من داشتم این بود که یکی از دوستام یه کتاب در این مورد بهم داد که خوندنش خیلی منو خوشحال کرده چون احساس میکنم که حداقل دوزاریم در این مورد افتاده. مثلاً من همیشه با جمله «این اتاق رو میخوایم آکوستیکش کنیم» مشکل داشتم، چون احساس میکردم حتی تعریف جامعی از این کلمه در دست نداریم، چه برسه به اینکه بدونیم چطور باید بهش رسید. تعریف «آکوستیک» در فرهنگ موزیسینها و حتی صدابردارهای امروز ما معمولا جایگرینیه برای دو کلمه، یکی *ضد صدا کردن*، یعنی جلوی ورود و خروج صدا رو گرفتن، و دومیش هم از بین بردن هرگونه *برگشت صدا* (یا همون اکو). فهمیدم که صدای خوب در اتاقی شنیده میشه که تمام فرکانسهای صوتی به یک اندازه، و اونهم یک اندازهی درست، برگشت داده بشن، که خوشبختانه کار مشکلی هم نیست و حتما در آینده برای دوستان مطرح خواهم کرد. بحث ضدصدا کردن اتاق هم باید جداگانه حل بشه (که خوشبختانه من در دماوند این مشکل رو ندارم.) امیدوارم که سال دیگه گزارش سالانه موفقی رو در این مورد به شما بدم.
این رو هم ناگفته نذاشته باشم: خیلی سال خوبی بود. از اوضاع اجتماعی مملکتمون خیلی خوشحالم و افتخار میکنم به این که ایرانی هستم. گمونم تجربیات من هم پر بیربط نبود.
