The weather is hot and feverish. The sound of the siren rings in my ears. People are running every which way. Suddenly, my eyes start to sting. I can’t breathe. I cough non-stop and tears cover the span of my face. I kneel next to a dwindling fire and everything goes black.
A big and strong hand picks me up from the ground. We enter into thick smoke. With the force of the smoke my coughs decrease. I spit out the mucus in my throat. “Open your eyes, open them.” I feel like my eyes are swollen to the size of my head. I can hear the sound of his breaths. I open my eyes with great difficulty and he blows in the smoke of his cigarette and the stinging in my eyes slowly subsides.
He puts the butt of his cigarette to my lips and again everywhere becomes light.
The trees are all green.
III
A slight breeze tickles my neck. It starts to rain. Guests raise their glasses, “Paghoost”. The trees turned red.
VI
From the street walls to the telephone booths, everything is covered with black marks and everyone is clad in black. The smell of free stew being handed out comes from every nook and cranny.
It is cold and the trees are colorless.
I
I take multiple drags from the cigarette. I’m careful for the smoke to not get into anyone’s eyes.
The weather is slowly getting warm and I’m watching the trees to see when they’ll blossom again.
هوا گرم و تب آلود بود. صدای آژیر توی گوشهایم زنگ میزد. هر کس به طرفی میدوید. ناگهان چشمهایم شروع کرد به سوزش. راه تنفسم بسته شده بود. بیوقفه سرفه میکردم و اشک پهنای صورتم را فرا گرفته بود. کنار آتش نیمه جانی به زانو در آمدم و همه جا سیاه شد.
یک دست بزرگ و قوی مرا از زمین بلند کرد. وارد دود غلیظی شدیم. با هجوم دود از سرفه ها کاسته شد. خلط گلویم را به بیرون تف کردم. «چشماتو باز کن باز کن باز کن.» احساس میکردم چشمانم به وسعت تمام صورتم ورم کرده است. صدای نفسهایش را میشنیدم. به سختی لای چشمانم را باز کردم دود سیگارش را به درون چشمانم فوت کرد و سوزش چشمانم کمکم التیام یافت.
ته سیگارش رابه لبانم گذاشت و همه جا دوباره روشن شد.
درختها همه سبز بودند.
۳
نسیم ملایمی گردنم را غلغلک داد. باران شروع به باریدن کرد. همه لیوانهایشان را بالا بردند، «پغوست».
درختها قرمز شده بودند.
۴
از در و دیوار شهر گرفته تا باجههای تلفن همگی پر از لکههای سیاه شده بود و همه سیاهپوش بودند. بوی قیمه نذری از هر کوی و برزن به مشام میرسید.
هوا سرد بود و درختها بی برگ.
۱
یک پُک به سیگار میزنم. مواظبام دودش به چشم کسی نرود.
هوا کمکم گرم میشود و من چشم به درختها دوختهام تا کی دوباره جوانه خواهند زد.
throat. “Open your eyes, open them.” I feel like my eyes are swollen to the size of my head. I can hear the sound of his breaths. I open my eyes with great difficulty and he blows in the smoke of his cigarette and the stinging in my eyes slowly subsides. 
