Since opening in March 2007, Charmy's has gone through many
changes. The price of entrees is now between 3,500 to 7,000 tomans. The menu is
more elaborate, with six pasta sauces (grilled eggplant, spinach, zucchini,
artichoke, sun-dried tomato pesto, and combination) added to the previous four
(tomato, mushroom, pesto and homemade). Other than pastas, two oven-cooked
dishes (frittata and lasagna), a seasonal soup, two kinds of salads and two
deserts have been added to the menu. Also new is "The Night Special",
which on Mondays and Wednesdays is a new experimental dish and on other nights a
requested dish of the customers. Charmy's is now open every day except Fridays from
noon to 4 pm and from 7:30 to 10:30 pm.
These changes could not have been made possible without some
structural changes. The interior of Charmy's has changed to accommodate two
other tables by replacing the huge refrigerator and providing space for a small
counter. Most of the cooking is done in the upper level.
The other major change is the presence of {Sharareh} as
chef, which has allowed {Rezvaneh} to transform Charmy's from an eating-place
to a full-feathered restaurant.
Starting in early May 2010, Charmy's is moving to a new, twice-as-big
location nearby (on ALBORZ Street across the street from Hafez Avenue). - Negin Motamed, April 2010.
“College” is a busy intersection in mid-town Tehran. Two of Tehran's main streets -- Enqelab and Hafez -- meet at College. It is thus named because of an academic significance. The older institution is ALBOZ, a high school whose name invokes the best an educational institution can offer it attendees. Alborz students and graduates take pride in their institution, something well reflected in the website the alumni has built for the high school. It was established in 1871 by a Mr. {Bassette} and a group of American missionaries as a primary school. In 1898, {Samuel Martin Jordan} became the director. Over the next four years, Jordan added high school and pre-university courses to fundamentally transform the institution. At the time, Alborz was called the “American College.” In 1945, a professor of the University of Tehran's Technical College became director and changed the name to Alborz. {Mohammadali Mojtahedi} was to remain director for 34 years and had a great impact not only on the high school itself but on the educational system as a whole. [1]
The AMIR KABIR University further north of the intersection is alternatively called Tehran Polytechnic. It was established in 1956 by {Habib Naficy} with the aim of coordinating the activities of two technical colleges of the time -- Institute of Civil Engineering and Technical Art Institute. Tehran Polytechnic started its operation in 1958 with 5 engineering courses.
One of the few large auditoriums in the city of Tehran is VAHDAT Hall, which finds itself south of the intersection. It was built by an order from the former queen of Iran {Farah Diba} in 1967. Its architect was {Eugene Aftandilian}, an Armenian-Iranian, who modeled the building after the Vienna Opera House. Back then it was called RUDAKI Hall. [2]
On the southeastern corner of the intersection a new building is being completed. The Central Underground Train Station is yet to be inaugurated but proportionally larger than other buildings of area. Its white marble facade is in contrast to the brick buildings surrounding it.
Other important cultural hubs are the Art Society building of the Islamic Propaganda Organization on Hafez St, with its rotund hall for concerts and film screenings, the House of Theater near FERDOWSI Sq, City Theater on VALIASR Intersection, the Department of Art and Architecture of Azad University, all of which show the cultural significance of the area.
The subject of this article, however, is a restaurant, which also finds itself in the neighborhood. CHARMIZ is a small eating place that opened in March 2008 on the corner of Hafez and ARGENTINE streets. The owner-cook-waiter is {Rezvaneh} and she serves vegetarian pastas to her customers. The restaurant space is tiny with four small tables and stools. Together with the deep blue color of the walls, the interior design exudes a feeling of simplicity and intimacy. Since there aren't many tables, Rezvaneh can manage the place by herself. She prepares the pasta right in front of you and talks to you while doing it. You won't even feel the passing of time. The food tastes good and is inexpensive, appropriate for the budget of students, as Rezvaneh puts it. Everything in Charmiz makes you feel good and you come out satisfied and happy.
The restaurant is open non-stop from 11:30 am to 10 pm. Rezvaneh will serve customers who may show up at odd hours, like 4 pm. This is ideal for students whose free time may not coincide with lunch hour. Other than its location, the fact that the food is vegetarian makes it healthier than most eateries in the vicinity. Even ardent meat-eaters sometimes prefer not to go meat outside their houses for health reasons.
Many know Rezvaneh from CAFÉ 78. Her positive attitude, her smiling face, her talent for combining various ingredients, makes Charmiz worth visiting again and again. Prices are between 14,000 to 19,000 rials, a range that beats many sandwich shops. With its flexible hours, its home cooking, its cozy atmosphere, and its proximity to some of the most important cultural and academic centers in Iran, Charmiz is an ideal place for restaurant goers.
Footnotes
[1] Mojtahedi was also the founder of Sharif (formerly known as Aryamehr) University, the cream of the crop of academic institutions in Iran
[2] Rudaki is known as Iran's first great classical poet who lived during the SAMANID Dynasty (late 10th century AD).
ازشروع کار
چارمیز در اسفندماه ۱۳۸۶ تاکنون
تغییرات زیادی در آن افتاده. قیمت غذاها در حال حاضر بین۳،۵۰۰
تا ۷،۰۰۰ تومان است. غذاهای منو از چهار سس (پاستای گوجه فرنگی، قارچ، پستو ریحان و خانگی) به ده افزایش پیدا کرده (بادنجان کبابی، اسفناج، کدو، آرتیشو، پستو
گوجهفرنگی
خشک،
و ترکیبی). به غیر از پاستا، دو غذای داخل فر (لازانیا و فریتاتا)، سوپ فصل، دو نوع سالاد و دو نوع دسر (تیرامیسو و یک دسر متغیر) نیز در منو پیدا میشود. «غذای ویژه شبها» هم ورودی جدیدی است. این غذایی
است که مشتریان پیشتر در چارمیز خورده و تقاضای تکرار آنرا داشتهاند. اما
دوشنبه و چهارشنبه شبها، غذای ویژه غذایی است که قبلا ًسرو نشده و این به هیجان موضوع میافزاید. ساعات کار فعلی چارمیز همه روزه به استثنای جمعهها از ۱۲
تا ۴ بعدازظهر و۷:۳۰ تا ۱۰:۳۰ شب
است.
تعددو گونهگونی غذاها در
چارمیز میسر نمیشد اگر تغییرات هرچند کوچک اما اساسی اتفاق
نمیافتاد. دکوراسیون داخلی تغییر اساسی کرده است. یخچال جاگیر قبلی جای خود را به یک یخچال
ایستاده و جمع و جور داده و این امکان اضافه شدن یک پیشخوان را فراهم آورده. امور آشپزی به
نیم طبقه بالای چارمیز منتقل شده و یک بالابر کوچک وظیفه حملونقل مواد اولیه و غذاهای آماده را بر عهده گرفت، و به این
ترتیب چهار میزِ ِ «چارمیز» به شش تغییر کرد.
تغییر مهمتر
واردشدن {شراره} به عنوان سرآشپزاست که به {رضوانه} اجازه داده چارمیز را از یک غذاخوری ساده
به یک رستوران تمامعیار تبدیل کند.
آخرین تغییر اینکه به
زودی و در ابتدای اردیبهشتماه ۱۳۸۹، چارمیزبه *کوچه البرز* منتقل میشود تا علاوه بر استفاده از
موقعیت مناسبتر و برای برخی به جهت نزدیکی به
مدرسه البرز، خاطرهانگیزتر، از فضایی با مساحت دو بابر فضای فعلی بهرهمند شود. - نگین معتمد، فروردین
۱۳۸۹
*چهارراه کالج* را همه خوب میشناسیم؛ یکی از نقاط شناخته شده و مهم مرکز شهر که به دلیل قرارگیری مراکز مهم علمی و فرهنگی در اطراف آن مقصد بسیاری از تاکسیها از گوشه و کنار شهر به شمار میرود. مراکزی که گاه کارو بارمان بهشان افتاده است و گاه از سر میل و رغبت و شوق و به هر بهانه ای از هر جای شهر راهمان را به سویش کج میکنیم.
قدیمیتر و مهمتر از همه این مراکز *دبیرستان البرز* است که نامش را در تاریخنوشت زندگی بسیاری از چهرههای شاخص تاریخ معاصر شنیدهایم. این مدرسه در سال ۱۲۵۲ خورشیدی(۱۸۷۳ میلادی) توسط آقای {باست}[۱] و گروهیازمبلغین مذهبی آمریکایی به عنوان یک مدرسه ابتدایی تاسیس شد. درسال ۱۲۷۷(۱۸۹۸ م) با ورود دکتر {ساموئل مارتین جردن} به ایران و قرار گرفتن او به عنوان مدیر، مدرسه شاهد تحولاتی شگرف بود، وی با اصلاحات اساسی در اصول اولیه مدرسه و افزودن دروس دبیرستانی و پیشدانشگاهی توانست در مدت چهل سال حضور خود در ایران، نام نیکی از خود به جا بگذارد. در این زمان دبیرستان البرز به کالج آمریکاییها معروف بود و خاستگاه نام چهارراه هم از همین جاست. پس از آن در سال ۱۳۲۴ دکتر {محمد علی مجتهدی}[۲]، استاد دانشکده فنی دانشگاه تهران به مدیریت دبیرستان البرز منصوب شد و سی و چهار سال از درخشانترین دوره حیات این دبیرستان را در دوران مدیریت خود رقم زد.
دانشگاه امیرکبیر در خیابان حافظ و کمی بالاتر ازاین چهارراه واقع شده است، تأسیس اولیه آن در آبان ماه سال ۱۳۳۵به همت {حبیب نفیسی} با عنوان *پلی تکنیک تهران* وبه منظور توسعه فعالیتهای دو مؤسسه فنی وقت(انستیتوی مهندسی راه و ساختمان و هنرسرای عالی) صورت گرفت و از سال ۱۳۳۷ به طور رسمی با پنج رشته مهندسی و به عنوان یکی از اولین مؤسسات آموزش عالی فنی و مهندسی در ایران آغاز شد.
یکی از معدود سالنهای بزرگ و قدیمی ایران برای اجرای کنسرتهای موسیقی و نمایش *تالار وحدت* است در خیابان {محمد حسین شهریار} واقع در خیابان حافظ و پایینتر از چهارراه کالج قرار گرفته. مجموعه تالار وحدت در اصل شامل دو تالار میشد که در سال ۱۳۴۶ به همت {فرح دیبا} و توسط {یوگینا آفتاندلیانس} بر اساس مدل نمونه اپراهال وین و با نام تالار رودکی ساخته شد. پس از انقلاب ۵۷ ، تالار بزرگتر را به تالار وحدت و تالار کوچکتر را به تالار رودکی تغییر نام دادند.
ساختمان بزرگ دفتر مرکزی مترو در ضلع جنوب شرقی این چهارراه به دلیل مقیاس بزرگش نسبت به سایر بناهای مجاور خودنمایی میکند و اهمیت آتی خود را خاطرنشان میسازد.
از دیگر مراکز مهم فرهنگی این منطقه میتوان حوزه هنری درخیابان حافظ و بالاتر ازخیابان سمیه، خانه نمایش در نزدیکی میدان فردوسی، تئاتر شهر در چهارراه ولیعصر، دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد و دانشگاه هنر درچهارراه ولی عصررا مورد ذکر قرار داد که همه و همه در ایجاد حال و هوای کلی این منطقه و تعیین گروههای اجتماعی در رفت و آمد و متمرکز درآن مؤثرند.
*چارمیز* اما رستوران کوچکی است که در اوایل اسفند ماه ۸۶ در خیابان حافظ، کمی بالاتر از چهارراه کالج و نبش کوچه آرژانتین گشایش یافته و رضوانه، مدیر و آشپز و پیشخدمت چارمیز در آن اسپاگتی گیاهی سرو میکند. فضای کوچکی دارد که چهار میز دو تا چهار نفره را در خود گنجانده؛ میزهای چوبی ساده و بدون رنگ و چهارپایه های ساده و کمی زمخت و بامزه و رنگ آبی تیره و قشنگی که به دیوارها زده، فضایی ساده، خودمانی و آسوده به وجود آوردهاند. از آن جا که تعداد میزها زیاد نیست خود رضوانه به تنهایی از پس همه کارها بر میآید. همانجا جلوی مشتریان پاستا را آماده میکند و در حال گپ زدن بدون اینکه متوجه گذر زمان بشوی، غذایت را جلویت میگذارد. غذای خوشمزه، داغ و سریعی که ارزان و به قول رضوانه مناسب دانشجویان در نظر گرفته شده. همه چیز در آن جا حالت را خوب میکند و سیر و راضی از آن بیرون میآیی. چارمیز از یازده و نیم صبح تا ده شب به طور یکسره باز است و طبق گفته رضوانه اگر کسی ساعت چهار بعد از ظهر هم از او نهار بخواهد، میدهد. برای کسانی که در طول روز به دلیل کار یا درس دراین منطقه هستند، یک نهار با طعم و کیفیت خانگی در همین نزدیکی که میتوانند همانجا بخورند و یا با خود ببرند و برای کسانی که از مناطق دیگر شهر میخواهند بیایند، در پایان ساعت طرح ترافیک، یک شام خوشمزه همیشه حاضر است.
گذشته از موقعیت مکانی خاصچارمیز-- قرارگیری درچهارراه کالج که به دلایل اهمیت آن اشاره شد-- گیاهی بودن غذاها آن هم در شرایطی که کمتر گزینههای مناسبی پیش روی گیاهخواران در وسط شهر قرار دارد نکته مهمیست ضمن آنکه به جهت کنترل آسانتر بهداشت و سلامت سبزیجات در مقایسه با گوشت، حتی بعضی از غیرگیاهخواران برای صرف غذا در بیرون از خانه، به غذای گیاهی تمایل دارند.
روحیه سرزنده و خودمانی رضوانه -- که خیلیها او را از کافه ۷۸ میشناسند--، استعداد غریب و خستگیناپذیرش در سرهم کردن مواد غذایی ساده و استخراج خوشمزهترین غذاها، باعث میشود که هرکسی که یکبار گذارش به آنجا افتاده توصیهاش را به دیگران بکند. مضاف بر اینکه قیمتهای منصفانه که در محدوده ۱۴۰۰ تا ۱۹۰۰ تومان قرار داردبا بودجه معمول برای غذاهای سردو یا ساندویچهای گرم، یک پرس غذای خانگی گرم را در دسترس همگان قرار میدهد. ساعات کار پیوسته و مناسب چارمیز از دیگر عواملیست که چارمیز را متناسب با حال و هوای اجتماعی و اقتصادی منطقه و کاملاً جا افتاده در بستر خود نشان میدهد.
پانویسها
[۱] Bassette
[۲] بنیانگزار دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر سابق)
