Photography as a Myth was the title of an exhibit of photographs by {Mehrdad Afsari} at the SILKROAD Art Gallery from 12-23 June. The artist is a student of Azad University in photography and a graduate student of this field in Honar University.
In his latest exhibit, Afsari captured historical sites on sensitive paper and he chose "myth" as his subject, because, as he put in the exhibit brochure, "myth is a message, a message from the past in the present," and the 25 black & white photographs (30x40 and 50x60 cm) printed on Fiber-based paper (rather than R.C. paper) appearing in the exhibit were "a repeated form of a past myth in the present."
Photographs had a low contrast, which at first appeared to be misprints, but at closer inspection one would realize that the artist had intentionally chosen the gray frame color, the grainy negative, and the print paper, to imbue the subject with history, forgetfulness, and a mysterious quality.
The main technique, however, for bringing the viewer closer to the subject matter was the use of "pinhole camera," as if the photographer was showing the place to us through a keyhole and hiding the surrounding areas – a play of light and darkness. Afsari used a pinhole camera equivalent to a 128 aperture to shoot his photographs and as such he gains depth of field. The symmetrical composition of most photographs created an emphatic arrangement and the distortion of the lens brought the photographer closer to the concept of myth.
Using the pinhole technique and choosing myth as a subject matter are all indications that Afsari has been greatly influenced by works of the British photographer {Adam Fusse} and French writer {Roland Barthes}. Born in 1961 London, Fuss started photography at an early age. In 1970, he started working with the pinhole technique using a hand-made wooden box. In the 80s he chose as subject statues of mythological figures found in various museums around the world. Thus the similarity with the latest works of Afsari.
Barthes (1919-1980) was fascinated by photography. In his Camera Lucida he propounds his theories on the art. The book's content was used by Afsari in his university thesis before the book itself was translated into Farsi (Roland Barthes, Otaq-e Roshan, Nashr-e Mahriz, trans. Farshid Azarang). "Past could be as certain as the present, what we see on paper is as certain as what we touch," says he in the book. Similarly, to Afsari an image captured on paper "is a message in the now."
Top
عکاسی به مثابه اسطوره
سارا محسنزاده
عکاسی به مثابه اسطوره عنوان نمایشگاه مهرداد افسری بود که از ۲۲ خرداد تا ۲ تیرماه در گالری *راه ابریشم* برپا شد. وی در سال ۱۳۵۶ در خوی متولد شده و دانش آموخته دوره کارشناسی *دانشگاه آزاد* در رشته عکاسی و دانشجوی فوق همین رشته در *دانشگاه هنر* است. افسری تا به حال نمایشگاههای متعددی برگزار کرده که میتوان اصلاعات آنها را در سکوی اینترنتی جالب او یافت (نک به www.mehrdadafsari.com).
عکاس که در این نمایشگاه «اسطوره» را موضوع کار خود قرار داده بود، با این توضیح که «اسطوره یک پیام است، پیامی از گذشته در حال،» ۳۵ عکس سیاه و سپید در قطعهای ۴۰×۳۰ و ۶۰×۵۰ را به نمایش گذاشت. عکسها بر روی کاغذ *فایبربیس* (کاغذهایی که دارای بیس کاغذی میباشند و عمر طولانیتری نسبت به کاغذ پلاستیکی *آر.سی.* دارند. البته کار کردن با آنها سختیهایی هم نسبت به کاغذ آر.سی. دارد) چاپ شدهاند.
تصاویر کنتراست نسبتاً پایینی دارند که در نخست ضعف چاپ به نظر میآید، اما این کنتراست، همراه با خاکستریها و پاسپارتوی مایل به خاکستری عکسها، همچنین نوع فیلم ِ حساسیتبالا و به تبع آن گرینهای درشت تصویر، و نهایتاً نوع کاغذی که برای چاپ عکسها به کار رفته، همه ایجاد فضاهای زیر خاکی، فراموش شده، پر از سخن و، به بیان خود عکاس، اسطورهای کمک کرده است.
اما نکته اصلی که عکاس سعی کرده تا به کمک آن بیننده را وارد فضای اسرارآمیز اسطورهای کند، انتخاب دوربین پینهول است. در این دوربین از دیافراگم ریز یا سوزنی برای نوردهی استفاده میشود و افسری خود از روزنهای معادل دیافراگم ۱۲۸ برای نوردادن به فیلم استفاده کرده است. استفاده از دیافراگمی به این کوچکی، عمق میدان زیاد و واپیچیدگی تصویر که به واسطه نوع لنز و دوربین انتخابی عکاس به وجود آمده و نیز ترکیببندیهای قرینهای که در اغلب عکسها دیده میشود، بیننده را به خواست عکاس نزدیکتر میکند. انتخاب این نوع دوربین و لنز باعث شده که دایره تصویرْ درون کادر مستطیل فیلم ۳۵ قرار گیرد و گوشههای کادرْ سیاه باقی بماند، گویی عکاسْ بیننده را از طریق روزنهای به تماشای گوشهای از گذشته فراموش یا ویران شده و در عین حال با عظمت دعوت میکند.
استفاده از تکنیک پینهول و رفتن به سراغ مفهومی چون اسطوره همه تأثیراتی است انکارناپذیر از آثار عکاس انگلیسی، {آدام فُس}، و نظریات نویسنده فرانسوی، {رولان بارت}. فُس در سال ۱۹۶۱ در لندن متولد شده است و از چهار سالگی عکاسی را پیش گرفت. وی در سال ۱۹۷۰ با یک جعبه دستساز چوبی به عکاسی با دوربین پینهول پرداخت و از شیوههای مختلفی چون داگرئوتیپ و سیلور ژلاتین برای ساختن فیلم خود استفاده کرد. فُس در دهه ۸۰ میلادی موضوع عکاسهای خود را مجسمههای اساطیری در موزههای تاریخی اقصی نقاط جهان قرار داد و اینجاست که شباهت کارهای افسری با وی روشنتر میشود.
بارت نیز نظریات مهمی در مورد عکاسی دارد. اتاق روشن از مهمترین کتابهای وی در این خصوص است. قبل از انتشار این کتاب به زبان فارسی، افسری در رساله نظری دوره کارشناسی خود به آن پرداخته بود. بارت براین باور است که «یک عکس به طور مکانیکی آنچه را که هرگز نمیتواند به طور وجودی تکرار شود، تکرار میکند.» (رولان بارت، اتاق روشن، نشر ماهریز، ترجمه {فرشید آذرنگ}) و یا به تعبیر مهرداد افسری عکس پیامی از گذشته را به زمان حال وارد می کند و اسطوره نیز پیامی است از گذشته که به زمان حال تبدیل میشود.
بالای صفحه
